Dźwięk, który przelatuje
Słuchaj w słuchawkach. Ta sama muzyka, zmienia się tylko tor źródła: stoi w miejscu, krąży wokół głowy albo przelatuje, z przesunięciem Dopplera i bez niego. Kierunek wynika z czasu propagacji i cienia głowy, a nie z nagrań.

Słuchaj w słuchawkach: wrażenie przestrzeni na tej stronie pojawia się tylko w nich; przez głośniki pozostaje płaskie.
Poruszające się źródło zmienia swój kierunek, odległość i wysokość dźwięku. W PSOrvia jest to obliczane: dźwięk potrzebuje czasu, by dotrzeć do ucha, dalsze ucho słyszy go później i głuchiej, a tam, gdzie zmienia się odległość, przesuwa się wysokość dźwięku (efekt Dopplera). Głowa jest tu prostą kulą, nie są używane żadne zmierzone dane głowy.
Pięć przykładów odsłuchowych odtwarza tę samą muzykę, skomponowaną na tę stronę, trwającą około czternastu sekund, spokojną plamę dźwięku z czterech akordów (a-moll, F-dur, C-dur, G-dur) z obliczonych strun granych smyczkiem. Wszystkie przykłady mają to samo wzmocnienie, żaden nie jest później wyrównywany. Zmienia się tylko tor: źródło stoi 3 m przed tobą, krąży wokół głowy w odległości 3 m, przelatuje w odległości 3.5 m z prędkością 16 m/s lub 40 m/s (144 km/h), a szybki tor jeszcze raz bez przesunięcia Dopplera.
Zmierzone na przytrzymanym dźwięku plamy (659 Hz) na tym samym torze: przy 16 m/s wzrasta do 691 Hz i spada do 631 Hz, przy 40 m/s do 742 Hz i 590 Hz; bez przesunięcia Dopplera pozostaje między 661 Hz a 663 Hz. Po zmiksowaniu do mono przykłady tracą co najwyżej 2,7 dB względem średniej energii obu kanałów, więc tor słychać także na jednym głośniku.
Szósty plik odtwarza kolejno fragment każdego toru.
Posłuchaj
Źródło stoi przed tobą (słuchawki)
Źródło krąży wokół głowy (słuchawki)
Źródło przelatuje powoli (słuchawki)
Źródło przelatuje szybko (słuchawki)
Szybki przelot bez przesunięcia Dopplera (słuchawki)
Wszystkie tory jeden po drugim (słuchawki)
Klawiatura: spacja odtwarza lub wstrzymuje, strzałki przeskakują o 5 sekund, Home i End przechodzą na początek i koniec.