PSOrvia

Nauka · PSOrvia Player

Czego brakuje po kompresji: bezstratnie i stratnie

Usłyszysz ten sam utwór bezstratnie i w czterech stopniach formatu stratnego oraz zobaczysz w różnicy, czego brakuje.

Poziom trudności
średni
Czas
ok. 10 min
Będzie ci potrzebne
PSOrvia Player

Próbka na końcu

Tak brzmi ostatni stan. Poniżej pobierzesz plik bezstratnie.

Próbka na końcu

0:00

Klawiatura: spacja odtwarza lub wstrzymuje, strzałki przeskakują o 5 sekund, Home i End przechodzą na początek i koniec.

Bezstratnie (FLAC) Plik w formacie własnym (Opus)

Format bezstratny, taki jak FLAC, zwraca każdą wartość taką, jaka była. Format stratny, taki jak Opus, odrzuca składniki, które ucho słabo słyszy, i dzięki temu zajmuje znacznie mniej miejsca. Im niższy bitrate, tym więcej brakuje. Tutaj słyszysz ten sam utwór bezstratnie, a potem z 96, 48, 24 i 12 kbit/s, zakodowany enkoderem Opus od PSOrvia i zamieniony z powrotem dekoderem od PSOrvia. Widok „Różnica” pokazuje ci, co przepada.

Słuchawki lub dobre głośniki. Każdy stopień jest też dostępny do pobrania jako prawdziwy plik Opus; odtwarzacz go odtwarza. Próbki nie mają wyrównanej głośności: im niższy bitrate, tym utwór robi się trochę cichszy, bo brakuje składników.

Dla porównania

Stan wyjściowy: bezstratnie

0:00

Klawiatura: spacja odtwarza lub wstrzymuje, strzałki przeskakują o 5 sekund, Home i End przechodzą na początek i koniec.

  1. Krok 1: 96 kbit/s: prawie niesłyszalne

    Stan wyjściowy jest bezstratny, każda wartość jak przy renderowaniu. Pierwszy stopień to Opus z 96 kbit/s, mniej więcej jedna dziesiąta ilości danych oryginału. Wielu nie słyszy tu różnicy. Widok „Różnica” pokazuje jednak, że czegoś brakuje, głównie bardzo cichych składników i najwyższych wysokich tonów. W odtwarzaczu sprawdzisz to sam: „Odsłuch kontrolny” (Ustawienia › Dodatki) odtwarza wersje z możliwością przełączania w tym samym miejscu i ma test ABX, w którym osiem razy zgadujesz, czy X jest równe A czy B.

    W odtwarzaczu
    Format plikuOpus
    Bitrate przy kodowaniu96 kbit/s

    Próbka do odsłuchu

    Prawie bez różnicy względem bezstratnego oryginału. Kto słucha uważnie, znajdzie może trochę mniej blasku w talerzach.

    Widok „Różnica” koloruje to, czego brakuje lub co dochodzi: przy 96 kbit/s prawie wszystko pozostaje spokojne. „Suwak porównania” pokazuje oba spektrogramy obok siebie.

    Krok 1: 96 kbit/s: prawie niesłyszalne

    0:00

    Klawiatura: spacja odtwarza lub wstrzymuje, strzałki przeskakują o 5 sekund, Home i End przechodzą na początek i koniec.

    Dokładnie ten plik

    Odsłuch odbiorczy w odtwarzaczu z dwoma przebiegami fali jeden pod drugim, oryginał i wersja Opus 96 kbit/s
    „Odsłuch odbiorczy” w odtwarzaczu: bezstratny oryginał i wersja Opus 96 kbit/s jako przebieg fali.
  2. Krok 2: 48 kbit/s: wysokie tony stają się cienkie

    Połowa bitrate, połowa ilości danych. Enkoder musi teraz zdecydować, co zachować, bo metoda stratna nigdy nie zwraca tego, co pominęła. Oszczędza najpierw na składnikach, które są ciche albo leżą obok głośniejszych. Widzisz to w spektrogramie jako ciemniejące pola w wysokich tonach.

    W odtwarzaczu
    Format plikuOpus
    Bitrate przy kodowaniu48 kbit/s

    Próbka do odsłuchu

    Dźwięk jest wciąż przyjemny, ale nieco matowszy. Talerze i dzwonki tracą blask.

    Za pomocą „Suwaka porównania” przeciągasz linię podziału przez spektrogramy 96 i 48 kbit/s: w prawym górnym rogu, przy wysokich tonach, robi się ciemniej.

    Krok 2: 48 kbit/s: wysokie tony stają się cienkie

    0:00

    Klawiatura: spacja odtwarza lub wstrzymuje, strzałki przeskakują o 5 sekund, Home i End przechodzą na początek i koniec.

    Dokładnie ten plik

    Odsłuch odbiorczy w odtwarzaczu z dwoma przebiegami fali jeden pod drugim, oryginał i wersja Opus 48 kbit/s
    „Odsłuch odbiorczy” w odtwarzaczu: bezstratny oryginał i wersja Opus 48 kbit/s jako przebieg fali.
  3. Krok 3: 24 kbit/s: zasłona i dziury

    Przy 24 kbit/s enkoderowi zostaje już tylko niewielka część danych. Odcina wysokie częstotliwości, a resztę oddaje grubiej. Różnica jest teraz wyraźna: utwór traci blask, transjenty takie jak uderzenia stają się miększe, a na dźwięk opada zasłona.

    W odtwarzaczu
    Format plikuOpus
    Bitrate przy kodowaniu24 kbit/s

    Próbka do odsłuchu

    Głucho i nieco rozmyte. Uderzenia perkusji mają mniej mocy, wysokich tonów prawie nie ma.

    „Różnica” koloruje teraz duże obszary; „Spektrum” pokazuje, że krzywa opada powyżej kilku kHz. „Wodospad” pokazuje brakujące wysokie tony jako niskie wzgórza.

    Krok 3: 24 kbit/s: zasłona i dziury

    0:00

    Klawiatura: spacja odtwarza lub wstrzymuje, strzałki przeskakują o 5 sekund, Home i End przechodzą na początek i koniec.

    Dokładnie ten plik

    Odsłuch odbiorczy w odtwarzaczu z dwoma przebiegami fali jeden pod drugim, oryginał i wersja Opus 24 kbit/s
    „Odsłuch odbiorczy” w odtwarzaczu: bezstratny oryginał i wersja Opus 24 kbit/s jako przebieg fali.
  4. Krok 4: 12 kbit/s: tylko szkielet

    Przy 12 kbit/s osiągnięto granicę. Dla porównania: FLAC zwraca każdą wartość, ale potrzebuje wielokrotnie więcej danych. Enkoder zawęża pasmo, zachowuje tylko najgłośniejsze składniki i utwór brzmi jak przez telefon. Dla mowy tak mało często wystarcza, dla muzyki to za mało. Tak słyszysz, do czego służy bitrate: to cena, którą płacisz za miejsce i transfer danych.

    W odtwarzaczu
    Format plikuOpus
    Bitrate przy kodowaniu12 kbit/s

    Próbka do odsłuchu

    Ciasno i blaszanie. Bas jest, wysokich tonów w dużej mierze brakuje, a wszystko brzmi nieco przebarwione.

    „Spektrum” urywa się powyżej kilku kHz; „Różnica” pokazuje, ile brakuje. „Poświata” pokazuje podczas odtwarzania, że wysokie tony pozostają puste.

    Krok 4: 12 kbit/s: tylko szkielet

    0:00

    Klawiatura: spacja odtwarza lub wstrzymuje, strzałki przeskakują o 5 sekund, Home i End przechodzą na początek i koniec.

    Dokładnie ten plik

    Odsłuch odbiorczy w odtwarzaczu z dwoma przebiegami fali jeden pod drugim, oryginał i wersja Opus 12 kbit/s
    „Odsłuch odbiorczy” w odtwarzaczu: bezstratny oryginał i wersja Opus 12 kbit/s jako przebieg fali.

Quiz słuchowy

Słyszysz, jaki krok za tym stoi? Posłuchaj trzech dźwięków i wybierz ten, który pasuje do podanego kroku. Nic z tego nie jest zapisywane.

1. Jaki dźwięk powstaje po kroku 2, przy 48 kbit/s?

2. Jaki dźwięk należy do kroku 3, przy 24 kbit/s?

3. Jaki dźwięk jest ostatni, po kroku 4, przy 12 kbit/s?

Co dalej