Od dzwoneczka do dzwonu kościelnego
Te same uderzenia na tym samym obliczonym dzwonie, rośnie tylko średnica: od naparstka do dzwonu wieżowego. Wysokość dźwięku, czas wybrzmiewania i liczba składowych wynikają z rozmiaru.
Framework DźwiękInstrumentyFizyka

Im większy dzwon, tym niżej i dłużej brzmi. W PSOrvia nie pochodzi to z nagrań, lecz z obliczeń: dzwon jest tu obliczoną powłoką z brązu dzwonowego. Jego drgania, ich wysokości i zanikanie wynikają ze średnicy, grubości ścianki i materiału. Grubość ścianki wynosi zawsze jedną piętnastą średnicy, serce dzwonu rośnie razem z dzwonem, a materiał, prędkość uderzenia i małe pomieszczenie pozostają takie same.
Sześć przykładów odsłuchowych odtwarza tę samą sekwencję czterech uderzeń, skomponowaną na tę stronę, przy średnicach 2 cm, 6 cm, 15 cm, 40 cm, 1 m i 2.2 m. Wszystkie przykłady mają to samo wzmocnienie, żaden nie został później wyrównany. Tylko poziom obliczeń rośnie z pierwiastkiem kwadratowym ze średnicy, według tego samego prawa dla każdego rozmiaru; w przeciwnym razie dzwon wieżowy byłby ledwo słyszalny obok naparstka.
Ton podstawowy najniższego drgania: naparstek 5,5 kHz, dzwoneczek 1,8 kHz, dzwonek ręczny 738 Hz, dzwon krowi 277 Hz, dzwon kościelny 110 Hz, dzwon wieżowy 50 Hz. Czas wybrzmiewania najsilniejszego drgania (spadek o 60 dB, ekstrapolowany z zanikania do 25 dB): 0,2 s, 0,9 s, 0,8 s, 2,1 s, 5,3 s i 12,5 s. Liczba składowych poniżej 16 kHz rośnie od 2 przez 3, 6, 11 i 18 do 28. Wartości materiałowe pochodzą z opublikowanych tablic; współczynniki strat są szacunkami.
Siódmy plik odtwarza po jednym uderzeniu każdego rozmiaru, jedno po drugim.
Posłuchaj
Wszystkie rozmiary jeden po drugim
Naparstek, 2 cm
Dzwoneczek, 6 cm
Dzwonek ręczny, 15 cm
Dzwon krowi, 40 cm
Dzwon kościelny, 1 m
Dzwon wieżowy, 2.2 m
Klawiatura: spacja odtwarza lub wstrzymuje, strzałki przeskakują o 5 sekund, Home i End przechodzą na początek i koniec.