PSOrvia

← Functies

Van klokje tot kerkklok

Dezelfde slagen op dezelfde berekende klok, alleen de diameter groeit: van een vingerhoed tot een torenklok. Toonhoogte, nagalmtijd en aantal deeltonen volgen uit de grootte.

Framework GeluidInstrumentenNatuurkunde

Zes bronzen klokken op een rij, van piepklein tot reusachtig

Hoe groter de klok, hoe lager en langer hij klinkt. In PSOrvia komt dat niet uit opnamen, maar uit berekening: een klok is hier een berekende schaal van klokbrons. De trillingen, hun toonhoogtes en hoe ze wegsterven volgen uit diameter, wanddikte en materiaal. De wanddikte is altijd een vijftiende van de diameter, de klepel groeit mee met de klok, materiaal, aanslagsnelheid en kleine ruimte blijven gelijk.

De zes luistervoorbeelden spelen dezelfde reeks van vier slagen, voor deze pagina gecomponeerd, met diameters van 2 cm, 6 cm, 15 cm, 40 cm, 1 m en 2.2 m. Alle voorbeelden hebben dezelfde versterking, geen enkel voorbeeld is achteraf gelijkgetrokken. Alleen het niveau van de berekening groeit met de wortel van de diameter, volgens dezelfde wet voor elke maat; anders zou de torenklok naast de vingerhoed nauwelijks te horen zijn.

Grondtoon van de laagste trilling: vingerhoed 5,5 kHz, klokje 1,8 kHz, handbel 738 Hz, koebel 277 Hz, kerkklok 110 Hz, torenklok 50 Hz. Nagalmtijd van de sterkste trilling (een daling van 60 dB, geëxtrapoleerd uit het wegsterven tot 25 dB): 0,2 s, 0,9 s, 0,8 s, 2,1 s, 5,3 s en 12,5 s. Het aantal deeltonen onder 16 kHz groeit van 2 via 3, 6, 11 en 18 naar 28. De materiaalwaarden komen uit gepubliceerde tabellen; de verliesfactoren zijn schattingen.

Het zevende bestand speelt van elke maat één slag achter elkaar.

Luisteren

Alle maten achter elkaar

0:00

Vingerhoed, 2 cm

0:00

Klokje, 6 cm

0:00

Handbel, 15 cm

0:00

Koebel, 40 cm

0:00

Kerkklok, 1 m

0:00

Torenklok, 2.2 m

0:00

Toetsenbord: spatie speelt af of pauzeert, pijltjestoetsen springen 5 seconden, Home en End gaan naar begin en einde.