PSOrvia

Nauka · PSOrvia Player

Słyszenie obrazu stereo

Usłyszysz ten sam utwór jako mono, szeroko, zbyt szeroko i z błędem fazy oraz dowiesz się, co pokazuje widok stereo i dlaczego liczy się zgodność z mono.

Poziom trudności
średni
Czas
ok. 10 min
Będzie ci potrzebne
PSOrvia Player

Próbka na końcu

Tak brzmi ostatni stan. Poniżej pobierzesz plik bezstratnie.

Próbka na końcu

0:00

Klawiatura: spacja odtwarza lub wstrzymuje, strzałki przeskakują o 5 sekund, Home i End przechodzą na początek i koniec.

Bezstratnie (FLAC)

W stereo każde ucho dostaje własny kanał. Jeśli oba kanały są takie same, to mono; im bardziej się różnią, tym szerzej brzmi dźwięk. Mierzy to korelacja: +1 oznacza takie same kanały, 0 niezależne, a −1 przeciwbieżne. Widok „Stereo” pokazuje obraz stereo jako chmurę punktów i podaje korelację. Tutaj słyszysz ten sam utwór w pięciu stanach; wszystkie są mniej więcej równie głośne, żeby różnicę robił tylko obraz stereo. W odtwarzaczu kształt wizualizacji „Świetlny ślad” pokazuje obraz stereo jako świecącą smugę: mono stoi w niej pionowo.

Słuchawki są idealne, bo każde ucho dostaje dokładnie jeden kanał. Wszystkie próbki są mniej więcej równie głośne.

Dla porównania

Stan wyjściowy: mono

0:00

Klawiatura: spacja odtwarza lub wstrzymuje, strzałki przeskakują o 5 sekund, Home i End przechodzą na początek i koniec.

  1. Krok 1: Od mono do stereo

    Stan wyjściowy to muzyka w mono: oba kanały są takie same, chmura punktów jest pionową linią, korelacja wynosi 1. W pierwszym kroku powstaje prawdziwy obraz stereo: instrumenty stoją w różnych miejscach, a chmura się rozszerza. Korelacja wyraźnie spada poniżej 1. Otwórz w odtwarzaczu utwór na stronie „Teraz gra” i naciśnij V: kształt „Świetlny ślad” pokazuje ci obraz stereo twojego utworu.

    W odtwarzaczu
    Otwórz wizualizację (klawisz)V

    Próbka do odsłuchu

    Dźwięk stał się szeroki. Fortepian i dzwonki stoją w różnych miejscach, bas zostaje pośrodku.

    Widok „Stereo” pokazuje chmurę punktów przed i po wraz z korelacją. Suwakiem płynnie przechodzisz od mono do stereo.

    Krok 1: Od mono do stereo

    0:00

    Klawiatura: spacja odtwarza lub wstrzymuje, strzałki przeskakują o 5 sekund, Home i End przechodzą na początek i koniec.

    Wizualizacja Świetlny ślad pełnoekranowo w odtwarzaczu, niebieska wiązka drobnych punktów jako obraz stereo
    Kształt „Świetlny ślad” pokazuje obraz stereo utworu jako świecącą wiązkę z poświatą.
  2. Krok 2: Zbyt szeroko: środek robi się pusty

    Gdy składnik boczny jest zbyt silny, korelacja spada poniżej 0. W słuchawkach wygląda to efektownie, ale pośrodku czegoś brakuje: dźwięk zdaje się dochodzić z zewnątrz i nic nie stoi z przodu. Na głośniku albo w telefonie, który miksuje oba kanały razem, składnik boczny przepada; to, co zostaje, jest wyraźnie cichsze.

    Próbka do odsłuchu

    Bardzo szeroko, prawie bez środka. Instrumenty zdają się grać po lewej i prawej obok ciebie, tylko bas trzyma środek.

    W widoku „Stereo” chmura staje się szersza niż wyższa, korelacja jest ujemna. „Suwak porównania” kładzie spektrogramy przed i po obok siebie.

    Krok 2: Zbyt szeroko: środek robi się pusty

    0:00

    Klawiatura: spacja odtwarza lub wstrzymuje, strzałki przeskakują o 5 sekund, Home i End przechodzą na początek i koniec.

    Wizualizacja Świetlny ślad pełnoekranowo w odtwarzaczu przy zbyt szerokim obrazie stereo
    Ten sam kształt przy zbyt szerokiej wersji.
  3. Krok 3: Błąd fazy: jeden kanał ma odwróconą polaryzację

    Klasyczny błąd: jeden kanał jest odwrócony (odwrócona polaryzacja), na przykład dlatego, że głośnik jest źle podłączony. Oba kanały drgają wtedy przeciwko sobie. W słuchawkach brzmi to nieostro, bez stałego środka. Gdy urządzenie miksuje oba kanały do mono, takie same składniki się znoszą: znika prawie cały bas i wszystko, co stoi pośrodku.

    Próbka do odsłuchu

    Dźwięk nie ma oparcia pośrodku, bas jest ledwo uchwytny. Słyszysz, że coś jest nie tak, nawet jeśli nie umiesz powiedzieć, co.

    W widoku „Stereo” chmura punktów się przechyla; korelacja jest wyraźnie ujemna. „Różnica” pokazuje, ile basu znika.

    Krok 3: Błąd fazy: jeden kanał ma odwróconą polaryzację

    0:00

    Klawiatura: spacja odtwarza lub wstrzymuje, strzałki przeskakują o 5 sekund, Home i End przechodzą na początek i koniec.

    Wizualizacja Świetlny ślad pełnoekranowo w odtwarzaczu przy odwróconej polaryzacji kanału
    Ten sam kształt przy wersji z odwróconą polaryzacją.
  4. Krok 4: Crossfeed: mniej ostrości w słuchawkach

    Na głośnikach każde ucho słyszy oba kanały, dalszy nieco opóźniony i bardziej przytłumiony. Słuchawki to rozdzielają; instrumenty ustawione skrajnie w lewo i w prawo wydają się wtedy nienaturalnie rozdzielone. Crossfeed słuchawkowy odtwarzacza dodaje do każdego kanału opóźnioną, przefiltrowaną dolnoprzepustowo kopię drugiego. Włączasz go w ustawieniach w sekcji „Wyjście”. Próbka pokazuje podobny efekt na szerokim utworze z kroku 1.

    W odtwarzaczu
    Ustawienia › Wyjście › Crossfeed dla słuchawekan

    Próbka do odsłuchu

    Szeroki utwór brzmi spójniej i bardziej przed tobą, instrumenty zbliżają się do siebie.

    W widoku „Stereo” chmura znów się zwęża, korelacja rośnie. W „Spektrum” zakres basu lekko rośnie, bo takie same niskie składniki sumują się pośrodku.

    Krok 4: Crossfeed: mniej ostrości w słuchawkach

    0:00

    Klawiatura: spacja odtwarza lub wstrzymuje, strzałki przeskakują o 5 sekund, Home i End przechodzą na początek i koniec.

    Ustawienia odtwarzacza, strona Wyjście, z przełącznikiem Crossfeed dla słuchawek
    Ustawienia › Wyjście w odtwarzaczu z przełącznikiem „Crossfeed dla słuchawek”.

Quiz słuchowy

Słyszysz, jaki krok za tym stoi? Posłuchaj trzech dźwięków i wybierz ten, który pasuje do podanego kroku. Najlepiej w słuchawkach. Nic z tego nie jest zapisywane.

1. Jaki dźwięk powstaje po kroku 1, od wyjścia mono do szerokiego obrazu stereo?

2. Jaki dźwięk należy do kroku 3, błędu fazy?

3. Jaki dźwięk jest ostatni, po kroku 4, z crossfeedem?

Co dalej