Nauka · PSOrvia Player
Czego brakuje po kompresji: bezstratnie i stratnie
Usłyszysz ten sam utwór bezstratnie i w czterech stopniach formatu stratnego oraz zobaczysz w różnicy, czego brakuje.
- Poziom trudności
- średni
- Czas
- ok. 10 min
- Będzie ci potrzebne
- PSOrvia Player
Ściągawka · Wszystkie kroki i wartości na jednej stronie, wygodnej do druku.
Próbka na końcu
Tak brzmi ostatni stan. Poniżej pobierzesz plik bezstratnie.
Próbka na końcu
Klawiatura: spacja odtwarza lub wstrzymuje, strzałki przeskakują o 5 sekund, Home i End przechodzą na początek i koniec.
Format bezstratnyFormat, który zwraca dźwięk taki, jaki był, wartość po wartości, na przykład FLAC. Plik jest mniejszy niż nieskompresowany, ale nie mały., taki jak FLAC, zwraca każdą wartość taką, jaka była. Format stratnyFormat, który pomija składniki słabo słyszalne dla ucha, na przykład Opus. Plik staje się znacznie mniejszy, ale to, co pominięto, nie wraca., taki jak Opus, odrzuca składniki, które ucho słabo słyszy, i dzięki temu zajmuje znacznie mniej miejsca. Im niższy bitrateIle danych na sekundę format stratny przeznacza na dźwięk, mierzone w kbit/s. Im niższy, tym mniejszy plik i tym więcej brakuje., tym więcej brakuje. Tutaj słyszysz ten sam utwór bezstratnie, a potem z 96, 48, 24 i 12 kbit/s, zakodowany enkoderem Opus od PSOrvia i zamieniony z powrotem dekoderem od PSOrvia. Widok „Różnica” pokazuje ci, co przepada.
Słuchawki lub dobre głośniki. Każdy stopień jest też dostępny do pobrania jako prawdziwy plik Opus; odtwarzacz go odtwarza. Próbki nie mają wyrównanej głośności: im niższy bitrate, tym utwór robi się trochę cichszy, bo brakuje składników.
Twój postęp
Zapamiętywane tylko w twojej przeglądarce, nic nie jest wysyłane.
Dla porównania
Stan wyjściowy: bezstratnie
Klawiatura: spacja odtwarza lub wstrzymuje, strzałki przeskakują o 5 sekund, Home i End przechodzą na początek i koniec.
-
Krok 1: 96 kbit/s: prawie niesłyszalne
Stan wyjściowy jest bezstratnyFormat, który zwraca dźwięk taki, jaki był, wartość po wartości, na przykład FLAC. Plik jest mniejszy niż nieskompresowany, ale nie mały., każda wartość jak przy renderowaniu. Pierwszy stopień to OpusOtwarty, stratny format audio (RFC 6716) dla muzyki i mowy, dobry przy niskich bitrate. PSOrvia ma własny enkoder i dekoder. z 96 kbit/s, mniej więcej jedna dziesiąta ilości danych oryginału. Wielu nie słyszy tu różnicy. Widok „Różnica” pokazuje jednak, że czegoś brakuje, głównie bardzo cichych składników i najwyższych wysokich tonów. W odtwarzaczu sprawdzisz to sam: „Odsłuch kontrolny” (Ustawienia › Dodatki) odtwarza wersje z możliwością przełączania w tym samym miejscu i ma test ABX, w którym osiem razy zgadujesz, czy X jest równe A czy B.
W odtwarzaczu Format pliku Opus Bitrate przy kodowaniu 96 kbit/s Próbka do odsłuchu
Prawie bez różnicy względem bezstratnego oryginału. Kto słucha uważnie, znajdzie może trochę mniej blasku w talerzach.
Widok „Różnica” koloruje to, czego brakuje lub co dochodzi: przy 96 kbit/s prawie wszystko pozostaje spokojne. „Suwak porównania” pokazuje oba spektrogramy obok siebie.
Krok 1: 96 kbit/s: prawie niesłyszalne
0:00Klawiatura: spacja odtwarza lub wstrzymuje, strzałki przeskakują o 5 sekund, Home i End przechodzą na początek i koniec.

„Odsłuch odbiorczy” w odtwarzaczu: bezstratny oryginał i wersja Opus 96 kbit/s jako przebieg fali. -
Krok 2: 48 kbit/s: wysokie tony stają się cienkie
Połowa bitrateIle danych na sekundę format stratny przeznacza na dźwięk, mierzone w kbit/s. Im niższy, tym mniejszy plik i tym więcej brakuje., połowa ilości danych. Enkoder musi teraz zdecydować, co zachować, bo metoda stratnaFormat, który pomija składniki słabo słyszalne dla ucha, na przykład Opus. Plik staje się znacznie mniejszy, ale to, co pominięto, nie wraca. nigdy nie zwraca tego, co pominęła. Oszczędza najpierw na składnikach, które są ciche albo leżą obok głośniejszych. Widzisz to w spektrogramie jako ciemniejące pola w wysokich tonach.
W odtwarzaczu Format pliku Opus Bitrate przy kodowaniu 48 kbit/s Próbka do odsłuchu
Dźwięk jest wciąż przyjemny, ale nieco matowszy. Talerze i dzwonki tracą blask.
Za pomocą „Suwaka porównania” przeciągasz linię podziału przez spektrogramy 96 i 48 kbit/s: w prawym górnym rogu, przy wysokich tonach, robi się ciemniej.
Krok 2: 48 kbit/s: wysokie tony stają się cienkie
0:00Klawiatura: spacja odtwarza lub wstrzymuje, strzałki przeskakują o 5 sekund, Home i End przechodzą na początek i koniec.

„Odsłuch odbiorczy” w odtwarzaczu: bezstratny oryginał i wersja Opus 48 kbit/s jako przebieg fali. -
Krok 3: 24 kbit/s: zasłona i dziury
Przy 24 kbit/s enkoderowi zostaje już tylko niewielka część danych. Odcina wysokie częstotliwości, a resztę oddaje grubiej. Różnica jest teraz wyraźna: utwór traci blask, transjenty takie jak uderzenia stają się miększe, a na dźwięk opada zasłona.
W odtwarzaczu Format pliku Opus Bitrate przy kodowaniu 24 kbit/s Próbka do odsłuchu
Głucho i nieco rozmyte. Uderzenia perkusji mają mniej mocy, wysokich tonów prawie nie ma.
„Różnica” koloruje teraz duże obszary; „Spektrum” pokazuje, że krzywa opada powyżej kilku kHz. „Wodospad” pokazuje brakujące wysokie tony jako niskie wzgórza.
Krok 3: 24 kbit/s: zasłona i dziury
0:00Klawiatura: spacja odtwarza lub wstrzymuje, strzałki przeskakują o 5 sekund, Home i End przechodzą na początek i koniec.

„Odsłuch odbiorczy” w odtwarzaczu: bezstratny oryginał i wersja Opus 24 kbit/s jako przebieg fali. -
Krok 4: 12 kbit/s: tylko szkielet
Przy 12 kbit/s osiągnięto granicę. Dla porównania: FLACOtwarty, bezstratny format audio: plik jest mniejszy niż nieskompresowany i mimo to zwraca każdą wartość. zwraca każdą wartość, ale potrzebuje wielokrotnie więcej danych. Enkoder zawęża pasmo, zachowuje tylko najgłośniejsze składniki i utwór brzmi jak przez telefon. Dla mowy tak mało często wystarcza, dla muzyki to za mało. Tak słyszysz, do czego służy bitrate: to cena, którą płacisz za miejsce i transfer danych.
W odtwarzaczu Format pliku Opus Bitrate przy kodowaniu 12 kbit/s Próbka do odsłuchu
Ciasno i blaszanie. Bas jest, wysokich tonów w dużej mierze brakuje, a wszystko brzmi nieco przebarwione.
„Spektrum” urywa się powyżej kilku kHz; „Różnica” pokazuje, ile brakuje. „Poświata” pokazuje podczas odtwarzania, że wysokie tony pozostają puste.
Krok 4: 12 kbit/s: tylko szkielet
0:00Klawiatura: spacja odtwarza lub wstrzymuje, strzałki przeskakują o 5 sekund, Home i End przechodzą na początek i koniec.

„Odsłuch odbiorczy” w odtwarzaczu: bezstratny oryginał i wersja Opus 12 kbit/s jako przebieg fali.
Quiz słuchowy
Słyszysz, jaki krok za tym stoi? Posłuchaj trzech dźwięków i wybierz ten, który pasuje do podanego kroku. Nic z tego nie jest zapisywane.