Μάθε · PSOrvia Player
Τι λείπει μετά τη συμπίεση: χωρίς απώλειες και με απώλειες
Ακούς το ίδιο κομμάτι χωρίς απώλειες και σε τέσσερα επίπεδα μιας μορφής με απώλειες και βλέπεις στη διαφορά τι λείπει.
- Δυσκολία
- μέτριο
- Διάρκεια
- περ. 10 λεπτά
- Θα χρειαστείς
- PSOrvia Player
Σκονάκι · Όλα τα βήματα και οι τιμές σε μία σελίδα, κατάλληλη για εκτύπωση.
Το άκουσμα στο τέλος
Έτσι ακούγεται η τελευταία κατάσταση. Από κάτω κατεβάζεις το αρχείο χωρίς απώλειες.
Το άκουσμα στο τέλος
Πληκτρολόγιο: το διάστημα παίζει ή κάνει παύση, τα βέλη μεταπηδούν 5 δευτερόλεπτα, τα Home και End πηγαίνουν στην αρχή και στο τέλος.
Μια μορφή χωρίς απώλειεςΜια μορφή που επιστρέφει τον ήχο όπως ήταν, τιμή προς τιμή, για παράδειγμα FLAC. Το αρχείο είναι μικρότερο από το ασυμπίεστο, αλλά όχι μικρό. όπως η FLAC επιστρέφει κάθε τιμή όπως ήταν. Μια μορφή με απώλειεςΜια μορφή που παραλείπει τμήματα που το αυτί ακούει άσχημα, για παράδειγμα Opus. Το αρχείο γίνεται πολύ μικρότερο, αλλά ό,τι παραλείφθηκε δεν επιστρέφει. όπως η Opus πετά τμήματα που το αυτί ακούει άσχημα και έτσι χρειάζεται πολύ λιγότερο χώρο. Όσο χαμηλότερος ο ρυθμός bitΠόσα δεδομένα το δευτερόλεπτο χρησιμοποιεί μια μορφή με απώλειες για τον ήχο, μετρημένα σε kbit/s. Όσο χαμηλότερος, τόσο μικρότερο το αρχείο και τόσο περισσότερα λείπουν., τόσο περισσότερα λείπουν. Εδώ ακούς το ίδιο κομμάτι χωρίς απώλειες και μετά με 96, 48, 24 και 12 kbit/s, κωδικοποιημένο με τον κωδικοποιητή Opus του PSOrvia και μετατρεμμένο πίσω με τον αποκωδικοποιητή του PSOrvia. Η προβολή „Διαφορά“ σου δείχνει τι χάνεται.
Ακουστικά ή καλά ηχεία. Κάθε επίπεδο υπάρχει και ως πραγματικό αρχείο Opus για λήψη· το Player το αναπαράγει. Τα ακούσματα δεν έχουν εξισωθεί σε ίδια ακουστότητα: όσο χαμηλότερος ο ρυθμός bit, τόσο το κομμάτι γίνεται λίγο πιο σιγανό, επειδή λείπουν τμήματα.
Η πρόοδός σου
Αποθηκεύεται μόνο στο πρόγραμμα περιήγησής σου, τίποτα δεν στέλνεται.
Για σύγκριση
Αρχική κατάσταση: χωρίς απώλειες
Πληκτρολόγιο: το διάστημα παίζει ή κάνει παύση, τα βέλη μεταπηδούν 5 δευτερόλεπτα, τα Home και End πηγαίνουν στην αρχή και στο τέλος.
-
Βήμα 1: 96 kbit/s: σχεδόν ανεπαίσθητο
Η αρχική κατάσταση είναι χωρίς απώλειεςΜια μορφή που επιστρέφει τον ήχο όπως ήταν, τιμή προς τιμή, για παράδειγμα FLAC. Το αρχείο είναι μικρότερο από το ασυμπίεστο, αλλά όχι μικρό., κάθε τιμή όπως στη δημιουργία. Το πρώτο επίπεδο είναι ένα OpusΜια ανοιχτή μορφή ήχου με απώλειες (RFC 6716) για μουσική και ομιλία, καλή σε χαμηλούς ρυθμούς bit. Το PSOrvia διαθέτει δικό του κωδικοποιητή και αποκωδικοποιητή. με 96 kbit/s, περίπου το ένα δέκατο του όγκου δεδομένων του πρωτοτύπου. Πολλοί δεν ακούν εδώ καμία διαφορά. Η προβολή „Διαφορά“ δείχνει παρ' όλα αυτά ότι κάτι λείπει, κυρίως πολύ αδύναμα τμήματα και τα ανώτατα υψηλά. Στο Player το δοκιμάζεις μόνος σου: ο „Έλεγχος ακρόασης“ (Ρυθμίσεις › Extra) παίζει εκδοχές που εναλλάσσονται στο ίδιο σημείο και έχει ένα τεστ ABX, όπου μαντεύεις οκτώ φορές αν το X είναι ίδιο με το A ή το B.
Στο Player Μορφή του αρχείου Opus Ρυθμός bit κατά την κωδικοποίηση 96 kbit/s Άκουσμα
Σχεδόν καμία διαφορά από το πρωτότυπο χωρίς απώλειες. Όποιος ακούσει προσεκτικά, ίσως βρει λίγη λιγότερη λάμψη στα πιατίνια.
Η προβολή „Διαφορά“ χρωματίζει ό,τι λείπει ή προστίθεται: στα 96 kbit/s σχεδόν όλα μένουν ήρεμα. Το „Σκούπισμα“ δείχνει και τα δύο φασματογραφήματα δίπλα δίπλα.
Βήμα 1: 96 kbit/s: σχεδόν ανεπαίσθητο
0:00Πληκτρολόγιο: το διάστημα παίζει ή κάνει παύση, τα βέλη μεταπηδούν 5 δευτερόλεπτα, τα Home και End πηγαίνουν στην αρχή και στο τέλος.

„Ακουστική έγκριση“ στο Player: το πρωτότυπο χωρίς απώλειες και η εκδοχή Opus στα 96 kbit/s ως κυματομορφή. -
Βήμα 2: 48 kbit/s: τα υψηλά λεπταίνουν
Μισός ρυθμός bitΠόσα δεδομένα το δευτερόλεπτο χρησιμοποιεί μια μορφή με απώλειες για τον ήχο, μετρημένα σε kbit/s. Όσο χαμηλότερος, τόσο μικρότερο το αρχείο και τόσο περισσότερα λείπουν., μισός όγκος δεδομένων. Ο κωδικοποιητής πρέπει τώρα να αποφασίσει τι κρατά, γιατί η μέθοδος με απώλειεςΜια μορφή που παραλείπει τμήματα που το αυτί ακούει άσχημα, για παράδειγμα Opus. Το αρχείο γίνεται πολύ μικρότερο, αλλά ό,τι παραλείφθηκε δεν επιστρέφει. δεν επιστρέφει ποτέ ό,τι παραλείφθηκε. Κάνει πρώτα οικονομία σε τμήματα που είναι αδύναμα ή βρίσκονται δίπλα σε πιο δυνατά. Το βλέπεις στο φασματογράφημα ως επιφάνειες που σκουραίνουν στα υψηλά.
Στο Player Μορφή του αρχείου Opus Ρυθμός bit κατά την κωδικοποίηση 48 kbit/s Άκουσμα
Ο ήχος είναι ακόμα ευχάριστος, αλλά λίγο πιο αμβλύς. Τα πιατίνια και το γκλοκενσπίλ χάνουν λάμψη.
Με το „Σκούπισμα“ τραβάς τη διαχωριστική γραμμή πάνω από τα φασματογραφήματα των 96 και 48 kbit/s: πάνω δεξιά, στα υψηλά, σκουραίνει.
Βήμα 2: 48 kbit/s: τα υψηλά λεπταίνουν
0:00Πληκτρολόγιο: το διάστημα παίζει ή κάνει παύση, τα βέλη μεταπηδούν 5 δευτερόλεπτα, τα Home και End πηγαίνουν στην αρχή και στο τέλος.

„Ακουστική έγκριση“ στο Player: το πρωτότυπο χωρίς απώλειες και η εκδοχή Opus στα 48 kbit/s ως κυματομορφή. -
Βήμα 3: 24 kbit/s: πέπλο και κενά
Στα 24 kbit/s ο κωδικοποιητής έχει στη διάθεσή του μόνο ένα μικρό μέρος των δεδομένων. Κόβει τις υψηλές συχνότητες και αποδίδει τα υπόλοιπα πιο χοντρικά. Η διαφορά είναι τώρα εμφανής: το κομμάτι χάνει λάμψη, τα μεταβατικά όπως τα χτυπήματα μαλακώνουν και ένα πέπλο απλώνεται πάνω στον ήχο.
Στο Player Μορφή του αρχείου Opus Ρυθμός bit κατά την κωδικοποίηση 24 kbit/s Άκουσμα
Θαμπό και λίγο θολό. Τα χτυπήματα των ντραμς έχουν λιγότερη δύναμη, τα υψηλά έχουν σχεδόν χαθεί.
Η „Διαφορά“ χρωματίζει τώρα μεγάλες περιοχές· το „Φάσμα“ δείχνει ότι η καμπύλη πέφτει πάνω από μερικά kHz. Ο „Καταρράκτης“ δείχνει τα υψηλά που λείπουν ως χαμηλούς λόφους.
Βήμα 3: 24 kbit/s: πέπλο και κενά
0:00Πληκτρολόγιο: το διάστημα παίζει ή κάνει παύση, τα βέλη μεταπηδούν 5 δευτερόλεπτα, τα Home και End πηγαίνουν στην αρχή και στο τέλος.

„Ακουστική έγκριση“ στο Player: το πρωτότυπο χωρίς απώλειες και η εκδοχή Opus στα 24 kbit/s ως κυματομορφή. -
Βήμα 4: 12 kbit/s: μόνο ο σκελετός
Με 12 kbit/s φτάνουμε στο όριο. Για σύγκριση: η FLACΜια ανοιχτή μορφή ήχου χωρίς απώλειες: το αρχείο είναι μικρότερο από το ασυμπίεστο και παρ' όλα αυτά επιστρέφει κάθε τιμή. επιστρέφει κάθε τιμή, αλλά χρειάζεται πολλαπλάσια δεδομένα. Ο κωδικοποιητής στενεύει το εύρος ζώνης, κρατά μόνο τα πιο δυνατά τμήματα, και το κομμάτι ακούγεται σαν από τηλέφωνο. Για ομιλία συχνά αρκεί τόσο λίγο, για μουσική είναι πολύ λίγο. Έτσι ακούς σε τι χρησιμεύει ο ρυθμός bit: είναι το τίμημα που πληρώνεις για χώρο και όγκο δεδομένων.
Στο Player Μορφή του αρχείου Opus Ρυθμός bit κατά την κωδικοποίηση 12 kbit/s Άκουσμα
Στενός και μεταλλικός. Τα μπάσα υπάρχουν, τα υψηλά λείπουν σε μεγάλο βαθμό και όλα ακούγονται λίγο αλλοιωμένα.
Το „Φάσμα“ κόβεται πάνω από λίγα kHz· η „Διαφορά“ δείχνει πόσα λείπουν. Η „Μεταλαμπή“ δείχνει κατά την αναπαραγωγή ότι τα υψηλά μένουν άδεια.
Βήμα 4: 12 kbit/s: μόνο ο σκελετός
0:00Πληκτρολόγιο: το διάστημα παίζει ή κάνει παύση, τα βέλη μεταπηδούν 5 δευτερόλεπτα, τα Home και End πηγαίνουν στην αρχή και στο τέλος.

„Ακουστική έγκριση“ στο Player: το πρωτότυπο χωρίς απώλειες και η εκδοχή Opus στα 12 kbit/s ως κυματομορφή.
Κουίζ ακοής
Ακούς ποιο βήμα κρύβεται πίσω από τον ήχο; Άκουσε τους τρεις ήχους και διάλεξε αυτόν που ταιριάζει στο βήμα που αναφέρεται. Τίποτα από αυτά δεν αποθηκεύεται.