PSOrvia

Słowniczek

Pojęcia z przewodników krótko wyjaśnione.

Bas
Niski zakres dźwięku. W tych przewodnikach wszystko poniżej około 250 Hz: bęben basowy, linia basu, ciepło dźwięku.
Bezstratny
Format, który zwraca dźwięk taki, jaki był, wartość po wartości, na przykład FLAC. Plik jest mniejszy niż nieskompresowany, ale nie mały.
Bitrate
Ile danych na sekundę format stratny przeznacza na dźwięk, mierzone w kbit/s. Im niższy, tym mniejszy plik i tym więcej brakuje.
Crossfeed
W słuchawkach dodaje do każdego kanału opóźnioną, bardziej przytłumioną kopię drugiego, tak jak dzieje się to samo z siebie w głośnikach.
Częstotliwość
Jak często drganie powtarza się w ciągu sekundy, mierzona w hercach (Hz). Niskie dźwięki mają niskie, wysokie dźwięki wysokie częstotliwości.
Dither
Odrobina szumu dodana przed zaokrągleniem. Zamienia błąd zaokrąglenia w równomierny szum, dzięki czemu ciche dźwięki pozostają słyszalne.
Dither TPDF
Dither o rozkładzie trójkątnym, suma dwóch wartości losowych, wielkości około jednego szczebla. Jego szum nie zależy od dźwięku.
Dynamika
Odstęp między cichymi a głośnymi miejscami utworu. Gdy utwór jest zagęszczany, kurczy się.
FLAC
Otwarty, bezstratny format audio: plik jest mniejszy niż nieskompresowany i mimo to zwraca każdą wartość.
Głośność
Jak głośno dźwięk dociera do ucha. Nie mierzy się jej na szczycie, lecz uśrednia na całym utworze i waży według słuchu (ITU-R BS.1770).
Głębia bitowa
Ile szczebli ma cyfrowy dźwięk dla każdej wartości: 16 Bit to 65 536 szczebli, 8 Bit tylko 256. Im mniej szczebli, tym większy błąd zaokrąglenia.
Kompresor
Narzędzie, które ścisza głośne miejsca. Potem cały utwór można zrobić głośniejszym bez przesterowania. Przy tym traci się dynamikę.
Korelacja
Mierzy, jak podobne są oba kanały stereo: +1 takie same, 0 niezależne, −1 przeciwbieżne. Silnie ujemne wartości oznaczają, że składniki znoszą się w mono.
Kształtowanie szumu
Przesuwa szum dithera z częstotliwości, w których ucho jest wrażliwe, w wyższe. W sumie szumu jest więcej, ale mniej przeszkadza.
Kwantyzacja
Zaokrąglanie każdej wartości do najbliższego szczebla głębi bitowej. Błąd zaokrąglenia jest tym lepiej słyszalny, im ciszej brzmi dźwięk.
LUFS
Jednostka głośności: Loudness Units względem pełnego wysterowania. Im bliżej 0, tym głośniej; cichy utwór leży przy −23, bardzo głośny przy −9.
Mono
Oba uszy słyszą ten sam sygnał. Utwór, który dobrze brzmi także w mono, jest zgodny z mono.
Odwrócona polaryzacja
Jeden kanał stereo jest odwrócony: drga przeciwko drugiemu. Słychać to jako brak oparcia pośrodku, w mono takie same składniki się znoszą.
Opus
Otwarty, stratny format audio (RFC 6716) dla muzyki i mowy, dobry przy niskich bitrate. PSOrvia ma własny enkoder i dekoder.
Spektrum
Pokazuje, jak silnie występują w dźwięku poszczególne częstotliwości: po lewej niskie, po prawej wysokie, u góry głośne.
Stereo
Dwa kanały, po jednym na ucho. Różnice między nimi tworzą wrażenie szerokości i przestrzeni.
Stratny
Format, który pomija składniki słabo słyszalne dla ucha, na przykład Opus. Plik staje się znacznie mniejszy, ale to, co pominięto, nie wraca.
Wysokie tony
Wysoki zakres powyżej około 2,5 kHz. Daje blask i czystość, ale niesie mało energii.
Zniekształcenie
Błąd, który podąża za dźwiękiem i dodaje nowe składowe, których wcześniej nie było. Brzmi szorstko lub ziarnisto, nie jak równomierny szum.
Średnie tony
Zakres między basem a wysokimi tonami, tu od około 250 Hz do 2,5 kHz. Leży tu większość instrumentów i mowa.